Giriş yaparken aslında yazılacak bir sürü şey vardır.Ama bu sefer oldukça kısa tutmayı düşünüyorum çünkü nereden gireceğimi cidden bilemiyorum.Bari en son söyleyeceğimi baştan söyleyeyim;Prince of Persia ikinci defa bir efsane,bir klasik oldu.Bunu da ‘’benzersiz’’ olarak başardı…

PoP’un tarihini anlatmayacağım ama kısa geçmişini ele alırsak türünün en iyisi olarak zaten zirvede ışıldıyordu.Sands of Time ile başlayan ve Two Thrones ile biten son nesil PoP’tan sonra Ubisoft yeniliğe gitmeye karar verdi.Prens dahil her şeyi değiştirmeye karar vermişlerdi.Açıkcası bu planlamanın oyunun son saniyesine kadar kusursuzca işlediğini rahatlıkla söyleyebilirim.

En büyük değişim Prens’te yaşanmış.Devam oyunu olarak düşünülmediği için de bu farklılaşmada oldukça rahat davranulmış.Daha açılış sahnesinde zaten fark hissediliyor.Açıkcası ilk başta Prens’in yeni haline alışmakta çok zorluk çektim.Sonuçta oldukça karanlık ve şu anki halinden alakasız bir Prens bırakmıştık.Ama şimdi çok daha espirili,rahat,umursamaz ve çapkın bir Prens var.Mezarları soyup keyfine bakıyor.Zaten üzerindeki alet edevatı da oralardan edinmiş.Tabi oyunun belki de Prens kadar hatta daha önemli karakteri Elika olmuş.Hatta hikayenin merkezinde Elika var ve zaten de hikayeyi hep O anlatıyor.Bir çok insanın aksine ben Elika’yı sevdim.Kesinlikle sıkıcı bir karakter değil.Aksine Prens’le çok keyifli konuşmalar geçiyor aralarında.Bazıları da üstü kapalı +18 muhabbetler ve hepsi zekice hazırlanmış dialoglar.İyiler genelde sıkıcı olur ama bu kızımız kendisini bana fazlasıyla benimsetti.Elika’nın bu kadar renk katabileceğini hiç ummamıştım.Prens’le birbirlerine ihtiyaç duymadıkları bir an hemen hemen yok gibi.

ALL YOU MUST DO IS ASK

Hikaye ise hızlı bir şekilde başlıyor.Elika ve babası merkezli ve bizim de şahit olduğumuz bir olay sonucu Pers dininin kötü tanrısı Ahriman’ı kilitli tutan mühür kırılır.Tamamen serbest kalması içinse onun hapsolduğu tapınağın enerjisi tamamen bitmelidir.Ahriman’ın mührünün kırılması ise onun 4 sadık hizmetkarının da serbest kalmasına neden olur.Hepsi,ülke içinde daha önceden hüküm sürdükleri bölgelerde yeniden doğarlar.Bizim de amacımız Elika’nın Corrupted denilen bu hizmetkarların işini bitirmesine ve Fertile Ground denilen güç noktalarını iyileştirmesine yardımcı olmak.Ve en son tabi ki Ahriman’ı tekrar hapsetmek.

Ama bence Ubisoft’un asıl takdir edilmesi gereken konu oyunun bütünlük ve derinlik hissi olmuş.Şöyle ki;savaş dozunu oldukça aşağıya çekmişler.Fazlasıyla aksiyon var ama bunun çok büyük bir bölümü atlama-zıplama cinsinden.Savaşmak yerine bu tarz bir oyunda görülmeyecek kadar dialog koymuşlar.Ama ben hiç bir dialogda sıkılmadım o ayrı.Hikaye ve karakter bazlı bir oyun yapmayı seçmiş Ubisoft.Öyle ki Corrupted’ların bile karakterlerini çok rahat anlayabiliyoruz.Prens ve Elika arasında geçen sayısız konuşmada her iki ana karakteri de gayet iyi tanıyoruz.Rahatlıkla söyleyebilirim ki aralarında geçen her konuşmanın bir manası var.

WHAT IS ONE GRAIN OF SAND IN THE DESERT? ONE GRAIN AMONGST THE STORM?
Teknik konularda da PoP yeni karakterini yansıtıyor.Cellshade tekniği mükemmel dokular sunmuyor ,GeOW 2 ya da MGS 4 ile karşılaştırırsak tabi.Ama yaratılmak istenen masalsı atmosferi çok iyi tamamlıyor.O yüzden bu seçimi çok akıllıca buldum.Özellikle karanlığın etkisi altındaki mekanlarda resmen bir rüyada gibi hissettim kendimi.Bu açıdan bakıldığında sürrealist bir tarzı da var yeni PoP’un.Zaten dokulardan kıstıklarını ufak detaylara o kadar güzel yerleştirmişler ki hayran kalmamak elde değil. En başta karakterler çok detaylı hazırlanmış.Her karakterin ayrı bir havası var,Corrupted’ların bile.Aksesuarlarından tutun da kıyafetlerindeki ve silahlarındaki ince detaylara kadar her şey harika(en detaylısının Prens olduğunu söylememe gerek yok tabi).Buna Pers motiflerindeki zenginliği de eklediğimizde dokularda kaybedilen görsellik detaylarla kendini buluyor.Efektlerde de bu kıvrımlı motifler kullanılmış ve masalsı hava iyice pekiştirilmiş.Grafiklerde ufak tefek sorunlar yok değil elbet,mesela bir çok kez Elika’nın sallanan elbisesinin karakterin içine girdiğine şahit oldum.Bu gibi önemsiz sorunlar dışında grafik motoru işini oldukça iyi yapıyor.

Animasyon konusunda ise sallanan saçlardan,bayraklardan tutun da karakterlerin hareketleri ve mimikleri oldukça güzel.Ara videolarda bazen sorun yaşansa da genel olarak,özellikle atlama-zıplama sahnelerinde animasyon olarak göze çok hoş gelen görüntüler ortaya çıkıyor.

Seslendirmeleri oldukça başarılı buldum.Karakterlere çok iyi oturmuş ve onları gerçekten hissetmemizi sağlıyor.Özellikle Elika’nın sesi huzur verici.Arada geçen rastgele diyebildğimiz dialoglarda bile bir özen var ve karakterleri sevmemizdeki en büyük etkenlerden biri bunlar..Müzikler ise yeni seriye göre düzenlenmiş ve son üçlemedeki gotik hava tamamen silinmiş.Yerine oyuna çok iyi giden,daha masalsı ve rüya tadında müzikler bestelenmiş.Grafiklerin ve seslerin hissettirdikleri kavramlar açısından uyumunu kusursuz buldum.
Prens’in değişimi sırf karakter olarak değil,yapabildiklerinde de kendini göstermiş.Öyle ki bu sefer çeviklik olayını tavanda yürümeye kadar abartan bir Prens’imiz var.Tabi bunu da sağlayan şey pençe şeklindeki eldiveni.Çoğu harekette eldivenden faydalanıyoruz.Duvardan aşağıya doğru kayarken,savaşırken ya da tavanda yürürken.Bazen de duvardaki ya da tavandaki halkalar yardımıyla Prens daha uzaklara ilerleyebiliyor.Akrobasi açısından çok doygun bir oyun olmuş diyebilirim.Kontrol bakımından da çok rahat bir sistem var,sadece zamanlama ve dikkat istiyor.

Savaş sistemi ise eleştireceklerimin başında geliyor.Az sayıda düşmanla karşılaşmamızın mantıklı nedenleri var.Ama bu düşmanlarla sadece kısıtlı bir mekanda dövüşmek sıkıcı.Ayrıca PoP’un o meşhur esnek dövüş sistemi yerine alabildiğine basit bir sistem getirilmiş,bir kere Prens bu konuda çok daha hantal.Tamam komboları izlemesi hoş ama bir kere en güçlü komboyu tutturdunuz mu onun dışına çıkmıyorsunuz.Neyse ki dövüş sahneleri genelde Corrupted’lar ile olduğundan ve her bir dövüş sahnesinin kendine has bir olay örgüsü bulunduğundan hikaye bazlı oynanış içinde pek sırıtmıyor.Her bir Corrupted için de farklı taktik gerekmesi biraz monotonluğu kırıyor.Ama bu sistemle eskisi gibi bir oyun yapsalardı inanılmaz derecede notu kırılırdı.Oyunun her mekanı kendi havasını taşıyor.Hepsinin farklı atmosferi var.Keşke tek tük karşılaştığımız Ahriman’ın askerleri de bu detaydan nasiplerini alsalardı.Savaş sahnelerindeki eksiklik belki çeşitlilikle kapatılabilirdi.

FOR ORMAZD!
Oyundaki amacımızın Fertile Ground dediğimiz alanların gücünü geri getirmek olduğunu söylemiştim.Her birini iyileştirdikten sonra ortam tamamen değişiyor ve çiçekler böcekler çıkıyor ortaya.Karanlığı siliyoruz yani.Bununla birlikte toplayabileceğimiz Light Seed’ler çıkıyor ki oyunun da temeli aslında bunlarla alakalı.Power Plate dediğimiz ve gücünü direk Ormazd’dan (Ahriman’ın kardeşi ve tam tersi;ışığın ve iyiliğin tanrısı) alan noktaları kullanabilmek için Light Seed’lere ihtiyacımız var.Giderek artan bir sayıda Light Seed’leri toplayıp Temple of Tree’de (Ahriman’ın tutsak olduğu tapınak) Ormazd’ın güçlerini aktif hale getiriyoruz.Bunun sırası tamamen bize kalmış ki zaten oyun haritasında gideceğimiz yeri de seçmekte tamamen özgürüz.Aktif hale getirdiğimiz güce göre hangi Fertile Ground’a ulaşabildiğimizi haritadan görüyoruz.Power Plate’ler 4 renkte;yeşil,mavi,kırmızı ve sarı.

Breath of Ormazd (Yeşil) : Duvarlarda hızlı ve hiç yardım almadan koşabiliyoruz.Prens’in dialoglardan anlaşıldığı üzere en sevdiği güç.Bu gücün etkisindeyken tamamen kontrol bizde oluyor.
Wings of Ormazd (Sarı) : Adından da anlaşılacağı gibi bizi uçuruyor,gerçek anlamda yaniYönümüzü belirleyemesek te engellere çarpmamak için az da olsa kontrol edebiliyoruz.
Hand of Ormazd (Mavi) : Ormazd’ın Elika’yı ve Prensi tutarak savurduğunu düşünün ki bu güç tam o işe yarıyor.
Step of Ormazd (Kırmızı) : Mavi ile aralarında çok fark yok ve ikisinde de kontrol bizde değil.Tek fark burda zıplıyor gibi bir hareket yapıyoruz ve bence izlemesi daha zevkli.
Tabi ki farklı farklı Power Plate’leri aynı anda kullanabiliyoruz.Gideceğimiz yere bağlı olarak bazen çok ta uzun sürebiliyor bu yolculuklar
Ister savaşırken olsun,ister zıplarken ya da Power Plate’i kullanırken olsun;aşağı düştüğümüzde ya da ölüme yaklaştığımızda Elika biri kurtarıyor.Oyunda ölüm diye bir şey böylece ortadan kalkmış oluyor.Bakış açısına göre atmosferi ne kadar baltaladığı tartışılır.Ben ortada kaldığımı söyleyebilirim.Açıkcası çok ta etkilemedi beni desem yeridir.Akrobasi yaparken ya da tam Power Plate seansının sonuna gelmişken düşüp te başa dönmek kadar sinir bozmadı yani.Elika’nın yardımları sırf ölümden döndürmekle kalmıyor,gideceğimiz yeri de bir ışık topuyla gösteriyor ya da daha uzaklara sıçramamıza yardım ediyor.Elika bu açıdan bakıldığında yan karakter değil,ana karakter olduğunu her haliyle ispatlıyor.

Ahriman’a ruhunu satmış olan Corrupted’lar düşünmemiz gereken başlıca sorunları simgeliyor.Dört güçlü kişi çok uzun zaman önce farklı nedenlerle Ahriman’a ruhunu satmış ve her biri o gücün esiri olmuş durumda.Hunter,Alchemist,Concubine ve Warrior olarak anılıyorlar.Her birinin kendilerine has kişiliği var.Bunu kontrol ettikleri mekanlara göre de rahatlıkla görebiliyoruz. Atmosfer olarak en fazla Royal Palace ve City of Light’ı beğendim.Concubine ve Warrior’ın kontrolündeki bu yerlerdeki kontrast renkler ve diğer görsel öğeler çok güzel düşünülmüş.En çok ta Royal Palace’taki gökyüzüne bayıldım.

Her bir Corrupted’la karşılaşmamızda karışımıza farklı engeller çıkarıyoru.Warrior duvarlardan bizi tutup içeri çeken şeyler yollarken,Hunter bunun farklı bir versiyonunu yolluyor.Bu ‘’engeller’’ Corrupted ölse de diğerlerinin mekanlarında kendilerini gösteriyorlar.Böyle değişik bir sistemle artan bir zorluk derecesi sistemi oluşturulmuş.Zorluğu tartışılsa da güzel bir fikir.Ayrıca her birini öldürmek için farklı yöntemlere başvurmamız gerekiyor.Mesela Warrior’ı çevrede bulduğumuz noktalara iterek veya düşürerek öldürüyoruz.Dört düşmanın da 4er tane Fertile Ground’u var.Dördünü de ele geçirmek için her biriyle 4 kere savaşmak ve yenmek gerekiyor.Bütün bunlar tamamlanınca Elika son darbeyi vurmak için kara kapılarını büyüyle indiriyor ve son karşılaşmayı yapıyoruz.

Yeni nesil PoP kesinlikle bir başlangıç oyunu.Bu oyunda eksik olarak görülen şeylerin aslında bilerek eksik bırakıldığı izlenimini veriyor bitirince.Ben artık Prens’in az da olsa RPG öğelerini taşıyabilecek bir olgunlukta olduğunu düşünüyorum.En azından Light Seed olayı tecrübe puanı gibi kullanılabilir.Farklı silahlar,farklı zırhlar ve farklı hareketler(bu arada oyunu Altair,Beyond Good & Evil’ın Jade’i,Sands of Time’daki Prens gibi skinlerle de oynayabiliyoruz) oyun ilerledikçe keşfedilebilir.Zira ikinci oyun sanırım daha fazla düşmana ve daha büyük bir alana ev sahipliği yapacak.

CHOOSE LIFE,CHOOSE DEATH

Oyunun ‘’benzersiz’’ olmasından bahsetmiştim.Yeni PoP farklı görüşünü sonuna kadar savunan bir oyun olmuş.Deneysel bir oyun bile denilebilir.Her sahnesinde karanlığın kalbine doğru gittiğimiz hissi çok güzel yaratılmış.Saf bir aksiyon oyunu yapılabilirdi ama Ubisoft zor olanı seçimiş.Tüketici zihnindeki imajı değiştirmek zordur ve ters tepme ihtimali hep yüksektir.Ama o kadar güzel kotarılmış ki her şey,insanı hayran bırakıyor.Karakterlerin derinliği,hikaye anlatımı,tasarım ve sanat öğeleri hepsi bu tarz bir oyun için fazla derin.Ama bütün bu dediklerim oyunu bitirmeden havada kalan sözler oluyor.Son sahnede her şey müthiş bağlanmış ve ikinci oyuna o kadar güzel bir pas atılmış ki…O kadar fazla altmetin içeriyor ki son sahne…Aşkı öyle güzel anlatıyor ki son sahneler…Ubisoft çok ama çok mükemmel iki karakter yaratmış. Umarım hiç ayrılmazlar…

Oyunun Notu: 9.2/10

VIDEO LINKI: http://prince-of-persia.uk.ubi.com/index.php?page=download

İlk Yorumu Siz Yazın

Yorum Yaz
Lütfen Yorumlarınız Haberin Konusuna Uygun Olsun. Kişisel Sözlü Kelimeler Silinecektir.
Adınız:
E-Posta
Başlık:
BBCode:
Yorum:
	Bu Habere Yazılan Yorumlar Hakkında E-Posta Aracılığıyla Bilgilendirilmek İstiyorum